Wejścia/wyjścia w DSP: właściwy sygnał do właściwego kanału

Zacznij od zrozumienia wejść

Inputs to wejścia DSP, czyli sygnały, które procesor otrzymuje, zanim cokolwiek zostanie wysłane dalej na wyjścia. Często odpowiadają fizycznym złączom w DSP, na przykład RCA, wejściom wysokopoziomowym lub wejściom cyfrowym. Źródła wewnętrzne, takie jak Bluetooth lub USB, mogą być pokazane w oprogramowaniu w inny sposób – czasem jako źródło stereo, a nie jako oddzielne fizyczne wejścia.

Outputs to fizyczne wyjścia DSP. Mogą to być wyjścia niskopoziomowe w dedykowanym procesorze DSP, wyjścia wysokopoziomowe w DSP z wbudowanym wzmacniaczem albo oba typy jednocześnie. Zwykle są nazwane bezpośrednio przy wyjściu, dlatego już podczas podłączania warto przygotować własną mapę: który wzmacniacz lub kanał jest podłączony do danego wyjścia.

Zanim zaczniesz routing sygnału, musisz wiedzieć, co faktycznie zawiera każde wejście. Jedno wejście może być lewym lub prawym sygnałem pełnopasmowym z radia aftermarketowego, ale w systemie fabrycznym może to być już przefiltrowany sygnał do głośnika drzwiowego, tweetera, głośnika centralnego albo subwoofera.

Nazwij wyjścia

Zacznij od nazwania wyjść w oprogramowaniu DSP, jeśli jest taka możliwość. Przykład:

• Output 1: Front Left Tweeter
• Output 2: Front Right Tweeter
• Output 3: Front Left Midrange
• Output 4: Front Right Midrange
• Output 5: Rear Left Fullrange
• Output 6: Rear Right Fullrange
• Output 7: Subwoofer 1
• Output 8: Subwoofer 2

W typowym systemie lewa strona otrzymuje lewy sygnał, a prawa strona prawy sygnał. W aktywnym systemie dwu- lub trójdrożnym oznacza to na przykład, że Input L trafia do lewego tweetera, głośnika średniotonowego i midbasu, a Input R do odpowiadających im kanałów po prawej stronie.

W wielu programach DSP, w których dostępna jest oddzielna regulacja głośności subwoofera, na przykład z pilota, sterowanie działa bezpośrednio na kanały nazwane jako Subwoofer. Inne systemy pozwalają dowolnie wybrać, które kanały mają być regulowane, ale prawidłowe nazwanie kanałów zawsze ułatwia pracę.

Sumowanie wejść

Czasami kilka wejść trzeba połączyć w jeden wspólny sygnał. Może to być lewy i prawy sygnał sumowany do kanału mono dla subwoofera, kilka sygnałów wysokopoziomowych z systemu fabrycznego łączonych w kompletny sygnał pełnopasmowy albo kanał centralny/mono, który ma być obsłużony osobno w DSP.

Sumowanie zawsze trzeba wykonywać pod kontrolą. Jeśli dwa sygnały zostaną zsumowane na pełnym poziomie, wynik może być zbyt mocny i zacząć przesterowywać już w DSP. Jeśli na przykład chcesz zsumować lewy i prawy sygnał pełnopasmowy do mono, dobrym punktem startowym jest zmieszanie obu w takiej samej proporcji, ale z obniżonym poziomem, na przykład 50% na kanał albo -6 dB na kanał, jeśli DSP pracuje w ten sposób. Dzięki temu zachowujesz informacje z obu stron bez przesterowania sumy.

W przypadku systemów fabrycznych najpierw trzeba sprawdzić, co faktycznie zawiera każde wejście. Dwa sygnały, które z samochodu wychodzą już po podziale pasma, korekcji EQ, opóźnieniu czasowym lub obróbce fazy, mogą zachowywać się dziwnie po zsumowaniu. W najlepszym przypadku uzyskasz pełniejszy sygnał. W najgorszym niektóre fragmenty brzmienia staną się nierówne albo znikną. Dlatego sumowanie sygnałów fabrycznych trzeba zawsze testować i kontrolować, a nie robić „na oko”.

Dla subwoofera często tworzy się sygnał mono z lewego i prawego kanału. Jeśli monoblok ma dwa wejścia RCA, wzmacniacz często potrafi wykonać takie sumowanie samodzielnie. Jeśli jednak korzystasz z dedykowanego wyjścia subwooferowego z DSP, to DSP powinien utworzyć sygnał mono. W instalacjach SPL z kilkoma wzmacniaczami lub grupami subwooferów jest to szczególnie ważne. Wszystkie wyjścia basowe muszą otrzymywać właściwy sygnał, właściwy poziom i pracować w tę samą stronę, inaczej system może stracić ciśnienie albo zostać niepotrzebnie mocno obciążony.

Sygnał wysokopoziomowy z systemu fabrycznego

Jeśli używasz sygnału wysokopoziomowego z systemu fabrycznego, najpierw musisz sprawdzić, co faktycznie zawiera każde wejście. Przy czterech kanałach często jest to przód/tył oraz lewy/prawy, czasem z dość kompletnym sygnałem. Przy większej liczbie kanałów może być to bardziej skomplikowane.

Systemy fabryczne nie zawsze wysyłają sygnał pełnopasmowy do wszystkich głośników. Sygnał może być już podzielony, skorygowany EQ, opóźniony czasowo albo dopasowany poziomem przez samochód. Jeśli bazujesz na tym samym podziale kanałów co system fabryczny, na przykład osobnych sygnałach dla tweetera, średniotonowego i midbasu, czasami najlepiej zachować ten podział na wejściu DSP i skorygować tylko to, co jest potrzebne.

Upewnij się też, że źródło jest ustawione możliwie neutralnie, zanim zaczniesz. Wyłącz dodatkowe tryby dźwięku, loudness, bass boost i ustawienia EQ, jeśli jest taka możliwość, aby DSP otrzymywał możliwie przewidywalny sygnał.

Jeśli natomiast budujesz nowy system aktywny albo chcesz stworzyć własny sygnał pełnopasmowy, musisz najpierw sprawdzić, co zawiera każdy kanał fabryczny. DSP może wtedy wymagać zsumowania kilku wejść, na przykład fabrycznego midbasu oraz średniotonowego/tweetera, aby uzyskać bardziej kompletny sygnał do dalszej obróbki.

Sprawdzaj jeden kanał naraz

Podczas kontroli routingu głośność powinna być niska, a kanały najlepiej wyciszone do momentu, aż będziesz testować je pojedynczo. Zachowaj szczególną ostrożność przy tweeterach, supertweeterach, driverach i innych przetwornikach, które nie tolerują sygnału pełnopasmowego. Jeśli istnieje ryzyko, że otrzymają sygnał pełnopasmowy, najpierw ustaw tymczasowy filtr górnoprzepustowy albo poczekaj z ich uruchomieniem, aż podział pasma będzie ustawiony. Błędnie skierowany bas do tweetera może bardzo szybko skończyć się kosztowną awarią.

Na powyższym obrazie widać rzeczywisty przykład z oprogramowania DSP, w którym AUX 1 odpowiada wejściu niskopoziomowemu 1 z lewym sygnałem, a AUX 2 odpowiada wejściu niskopoziomowemu 2 z prawym sygnałem:

• AUX 1 (niskopoziomowe 1) - przypisane do kanałów 1, 3, 5 i 7
• AUX 2 (niskopoziomowe 2) - przypisane do kanałów 2, 4, 6 i 8
• BT-L (Bluetooth lewy) - przypisane do kanałów 1, 3, 5 i 7
• BT-R (Bluetooth prawy) - przypisane do kanałów 2, 4, 6 i 8

Takie ustawienie oznacza, że można korzystać zarówno z wejść niskopoziomowych, jak i streamingu Bluetooth. Jest to często przydatne, jeśli DSP ma pilot do wyboru źródła wejściowego. Wtedy można mieć podłączony sygnał niskopoziomowy i przełączać się pilotem bezpośrednio na streaming Bluetooth do DSP.